Acanthoscurria geniculata

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Pająk ten należy do rodziny ptaszników, a jego polska nazwa brzmi: Ptasznik białokolanowy. W środowisku naturalnym zamieszkuje lasy tropikalne Brazylii. Pająki te osiągają długość ciała od 7 do 9 cm, a wraz z kończynami do 20 cm. Samce są trochę mniejsze od samic, na przednich kończynach mają haczyki, zaś po ostatniej wylince na ich nogogłaszczkach pojawiają się narządy kopulacyjne. Samce i samice są wybarwione tak samo - odwłok i głowotułów mają matowo czarne, przed oczami widnieje charakterystyczna biała linia, a czarne odnóża przecinają wyraźne, białe pasy. Z ciała pająków wyrastać mogą kępki rudawych włosów. Samice żyją do 20 lat, samce znacznie krócej - 2-3 lata.

Ptasznik ten należy do grupy ptaszników naziemnych, młode osobniki lubią kopać nory. Pająki te prowadzą nocny tryb życia, w terrarium widoczne będą więc głównie po zmierzchu, chociaż zdarza się, że wychodzą z kryjówki także za dnia. Ich terrarium powinno mieć standardowe wymiary 30/30/30 cm. Jako podłoża można użyć kwaśnego torfu, jałowej ziemi kwiatowej albo włókna kokosowego w 5-centymetrowej warstwie. Dobrze jest zrobić dla pająka kryjówkę z fragmentów doniczki, skorupki kokosa lub innych materiałów. Można włożyć do terrarium korzeń i inne ozdobniki (byle nic szkodliwego dla pająka). Temperatura w terrarium powinna wahać się pomiędzy 26 a 28 °C, za ogrzewanie (i jednocześnie oświetlenie) służyć może 15-watowa żarówka. Żarówka powinna być odpowiednio zabezpieczona. Nocą temperatura może spaść o kilka stopni, można zrezygnować z ogrzewania zwykła żarówką i podmienić ją na czerwoną - nie emitującą ciepła, za to pozwalającą podglądać pupila podczas nocnych harców. Wilgotność w terrarium powinna utrzymywać się na poziomie 75%, dlatego raz dziennie warto spryskać podłoże terrarium zwykłą wodą ze spryskiwacza (do kwiatów) uważając przy tym, by nie pryskać wodą na zwierzę. Dobrze jest umieścić niewielką miseczkę z wodą w rogu terrarium. Będzie służyła nie tylko jako poidło, ale także nawilżacz powietrza.

Ptaszniki białokolanowe żywią się tym samym, co inne pająki z rodziny ptasznikowatych. Lubią świerszcze, karaczany, ćmy, szarańcze, a od czasu do czasu także oseski gryzoni i niewielkie myszy. Ptaszniki te są bardzo żarłoczne, a brak zainteresowania jedzeniem oznacza najprawdopodobniej zbliżającą się wylinkę.

Pająków tych nie poleca się niedoświadczonym hodowcom, gdyż większość osobników jest dość agresywna, a ich jad może być niebezpieczny dla człowieka. Nie jest co prawda śmiertelny, ale ugryzienie może skończyć się silną opuchlizną, wysoką gorączką i czasami wizytą w szpitalu. Do tego ukąszenie jest ogromnie bolesne, gdyż kły jadowe tego gatunku pająka miewają nawet 1,5 cm długości. Pająki te lubią spokój, większość osobników niepokojona (nawet przez szybę terrarium) od razu przyjmuje postawę obronną i wyczesuje włoski z odwłoka. Nie poleca się więc ich także alergikom.

Rozmnażanie tego gatunku nie jest skomplikowane, chociaż nietrudno stracić w ten sposób samca - samice są bardzo agresywne i żarłoczne tuż po kopulacji. Przed połączeniem pająków należy więc nakarmić porządnie samicę (najlepiej myszką). Samicę wpuszczamy do samca nawet kilkakrotnie zanim dojdzie do kopulacji. Samo zbliżenie trwać może nawet kilkanaście minut, a jego definitywne zakończenie rozpoznamy po natychmiastowej ewakuacji samca z terrarium. Po 3-6 miesiącach samica składa kokon, w którym już po miesiącu wykluwają się larwy. Zanim larwy staną się małymi pająkami mija około 3 miesięcy. Samica składa bardzo dużo jaj, więc trzeba się liczyć z "narodzinami" nawet 1200 młodych.