Ślepota miesięczna (Klinika Weterynaryjna "Therios")

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Artykuł opracowany przez klinikę weterynaryjną Therios :

Lista pozostałych artykułów opracowanych przez Klinikę Weterynaryjną Therios.


[edytuj] Ślepota miesięczna

Ślepota miesięczna jest jedną z najczęściej występujących przyczyn utraty wzroku u koni. Charakteryzuje się ciągłym lub okresowym, jedno- lub obustronnym zapaleniem błony naczyniowej oka (uveitis). Może przebiegać łagodnie lub ostro, jednak często łagodne zapalenie jest dla konia bardziej niebezpieczne niż ostre, ponieważ właściciel nieświadom katastrofalnych skutków choroby zwleka z wezwaniem lekarza weterynarii.


Przyczyny:

Ślepota miesięczna jest chorobą na podłożu immunologicznym. Najlepiej udokumentowano reakcję immunologiczną na mikrofilarie pasożyta Onchocerca cervicalis oraz bakterie z rodziny Leptospira. Często zapalenie błony naczyniowej oka towarzyszyło m. in. takim chorobom jak rodokokoza, zołzy, zakażenia herpeswirusowe (EHV-1).


Objawy:

  • Najczęściej pierwsze objawy zaobserwowane przez właściciela zwierzęcia to zmętnienie rogówki, bolesność, zaciskanie powiek, ropny wyciek z worka spojówkowego, łzawienie i światłowstręt. Spojówki są silnie zaczerwienione, nastrzykane, a rogówka obrzęknięta. W komorze oka mogą być widoczne pływające twory, powstające w wyniku przechodzenia białek i komórek z objętej stanem zapalnym tkanki. Czasem widoczna jest krew lub ropa.
  • Zwężenie źrenicy jest objawem, który zawsze towarzyszy ślepocie miesięcznej. Jest spowodowane przez zapalenie w obrębie ciałka rzęskowego oraz jego skurcz.
  • Często spotykanym objawem (zwłaszcza, gdy zbyt późno rozpoczęto odpowiednie leczenie) są zrosty tęczówki z rogówką (zrosty przednie) i/lub tęczówki z soczewką (zrosty tylne).
  • W postaci przewlekłej występować może przerastanie naczyniami rogówki (waskularyzacja), zmętnienie oraz zwichnięcie soczewki, a w stadium końcowym zanik gałki ocznej.
  • Zmiany dotyczące tęczówki - obrzęk, zmatowienie, ściemnienie. W ostrym, zaawansowanym stadium możliwe poprzerastanie naczyniami (neowaskularyzacja). Brzeg tęczówki może być zniekształcony, możliwe jest całkowite zamknięcie źrenicy.
  • Ciśnienie gałki ocznej - zazwyczaj jest zmniejszone (spadek produkcji cieczy wodnistej przez zaatakowane stanem zapalnym ciałko rzęskowe), rzadziej zwiększone (gdy dochodzi do zwichnięcia soczewki lub zrostów przednich, prowadzi do jaskry).
  • U chorego konia występuje ograniczenie widzenia, w późniejszym stadium może dojść do całkowitej ślepoty.
  • Jako powikłanie wystąpić może zapalenie siatkówki, jej odklejenie i zapalenie nerwu ocznego.


Leczenie:

Cele leczenia: 1.Zachowanie funkcji narządu wzroku przez przeciwdziałanie zapaleniu

2.Porażenie akomodacji oka (zapobiega zrostom oraz działa przeciwbólowo)

3.Działanie przeciwbólowe

4.Ograniczenie ryzyka nawrotów

  • Glikokortykosteroidy. Mogą być podawane miejscowo (krople i maści oczne oraz iniekcje podspojówkowe) lub ogólnie (w zastrzykach lub doustnie). Najlepiej podawać je w kroplach lub maściach, jednak aby w tej postaci odniosły skutek, należałoby podawać je 6-12 razy dziennie (krople) lub 4-6 razy (maści). Iniekcje podspojówkowe długo działających kortykosteroidów są podawane znacznie rzadziej, jednak niosą ze sobą ryzyko - przy nieumiejętnym podaniu leku istnieje niebezpieczeństwo uszkodzenia gałki ocznej oraz utrudnione gojenie ewentualnych (występujących w czasie pomiędzy kolejnymi iniekcjami) ran rogówki. Podawanie kortykosteroidów należy kontynuować przez minimum 4 tygodnie od ustąpienia objawów choroby - takie przedłużone stosowanie leków zmniejsza ryzyko nawrotów. W zaawansowanych przypadkach można podać kortykosteroidy ogólnie.
  • Leki niesterydowe przeciwzapalne (NSAIDs) - mają dobre działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne.
  • Porażenie akomodacji oka (tzw. cykloplegia) jest uzyskiwane przez miejscowe podawanie atropiny. Ma na celu zmniejszenie bólu związanego ze skurczem ciałka rzęskowego oraz ogranicza mrużenie powiek, łzawienie i światłowstręt. Dodatkowo dochodzi do rozszerzenia źrenicy, przez co zapobiega się tworzeniu zrostów i zarośnięciu źrenicy.
  • Miejscowo i/lub ogólnie można stosować leki przeciwbakteryjne, które mają zapobiec wtórnym infekcjom.


Rokowanie:

Rokowanie zazwyczaj jest niepomyślne, ale możliwe jest kontrolowanie objawów choroby, przez co zapewnia się koniowi możliwość normalnego użytkowania, a także chroni go przed konsekwencjami choroby.


autor: lek. wet. Maja Ingarden,  http://therios.strefa.pl


[edytuj] Przeczytaj też




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota