Łąkówka liliowa

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Łąkówka liliowa (Neophema bourkii) nazywana bywa też lilianką. Pomimo niezbyt kontrastowego upierzenia i niewielkich zdolności do powtarzania dźwięków jest papugą bardzo lubianą przez hodowców.

W środowisku naturalnym lilianka zamieszkuje południową i środkową Australię. W 1835 roku została odkryta i nazwana od nazwiska ówczesnego gubernatora Nowej Południowej Walii (sir Richarda Bourke). Po raz pierwszy opisano i narysowano tego ptaka w 1841 roku, a w 1867 udało się go rozmnożyć w warunkach hodowlanych (w ogrodzie zoologicznym). W naturze lilianki zaliczane są do ptaków wędrownych. Ich lot jest lekki, ptaki przemierzają ogromne odległości w poszukiwaniu pożywienia. Żywą się nasionami traw, krzewów, drzew i płodów rolnych. Gdy nasiona opadną, lilianki żerują na ziemi. Do gniazdowania wykorzystują wysoko położone dziuple w konarach drzew. Najaktywniejsze są wcześnie rano i tuż przed zachodem słońca.

Lilianki wielkością przypominają papużki faliste – ich długość to 19-21 cm. Samice i samce ubarwione są podobnie – mają brązowe plecy i wierzch ciała, pióra pokrywowe skrzydeł mają jaśniejsze obwódki, a te na brzuchu i piersi – obwódki w kolorze różowym. Dolna część nasady ogona oraz boki są niebieskie, podobnie jak obrzeże skrzydeł w części łokciowej. Na czole u nasady dzioba, ale tylko u samca, znajduje się pasmo niebieskich piórek.

Lilianki świetnie nadają się do hodowli domowej. Można je trzymać zarówno w klatkach lub wolierach pokojowych, jak i zewnętrznych wolierach. Mogą być trzymane pojedynczo lub w towarzystwie innych ptaków. Są dość wytrzymałe, mogą przebywać na zewnątrz, jeśli temperatura nie spada poniżej -5°C.

Papugi te nie są bardzo wymagające w kwestii pożywienia. Karmi się je podobnie, jak rozelle. Lubią kanar, proso zwyczajne, węgierskie (mohar) i murzyńskie (sorgo), siemię lniane, nasionka słonecznika, od czasu do czasu trochę maku, nasiona traw, babki zwyczajnej, mniszka lekarskiego. Nie gardzą tez kawałkami jabłek, tartą marchwią i zieleniną.

Aby rozmnożyć lilianki w klatce lub wolierze, należy trzymać je parami. Klatka powinna być możliwie jak największa, pomieszczenie papug trzeba tez wyposażyć w skrzynkę gniazdową, której podłogę wysypuje się trocinami zmieszanymi z torfem. Skrzynka powinna mieć wymiary ok. 17 x 17 x 25 cm i otwór wejściowy o średnicy 4,5 cm. Skrzynka gniazdowa zachęca ptaki do lęgu. Samiec zaczyna karmić samicę, a ta przygotowuje w budce gniazdo. Wkrótce składa w nim 3-6 białych jaj, które wysiaduje przez 18 dni. Po czterech tygodniach młode opuszczają gniazdo.

Lilianki zwykle przystępują do lęgów dwa razy w ciągu roku, a jeśli przygotowują się do trzeciego lęgu, nie warto do niego dopuszczać ze względów zdrowotnych. Lilianki mogą być tez używane jako rodzice zastępczy dla innych papug (tego samego, lub nawet innych gatunków).

Wyhodowano wiele odmian barwnych lilianek. Najpopularniejsza jest odmiana różowa, ale spotkać też można żółtą, niebieska, szeki, biała, rubinową, lutino i wiele innych.

autor: Kamila, MaWi A.I.

Spis treści

[edytuj] Więcej informacji

[edytuj] Galeria

[edytuj] Ogłoszenia

[edytuj] Hodowle

[edytuj] Forum


[edytuj] Wpisz swoje uwagi do tego artykułu




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota